 |
| Złota księga szlachty polskiej. R.6. О роде Свентицких |
ШЫБЕКА (Шабека) гэрбу «Вукры».
ŠYBIEKA (Šabieka) herbu «Vukry».
Pol. — Szybieko, Szebieko. Рус. — Шебеко.
Род унесены ў 2 ч. РК Магілёўскай губ.
Алфавитный список дворянских родов, внесенных в родословные дворянские книги Могилевской губернии : составлен в 1908 году. - Могилев, 1908.
Rok 1863 na kresach mohilewskich by Maliszewski, Edward
Tymczasem partja orszańska po krótkim wyp^oczynku nocnym w lesie
dotarła w końcu do wsi Ockowa'), gdzie nareszcie mogła się posilić. Ale już pędził ku Orszy goniec, wysłany zapewne przez popa miejscowego, z wiadomością o przybyciu powstańców. Sprawnik wsadził natychmiast
50 żołnierzy na podwody, zabrał również gromadę włościan — naganiaczy, uzbrojonych w drągi i nawet fuzje myśliwskie, i ruszył ku wskazanej wsi.
Pomimo całego pośpiechu — powstańców już tam nie zastał. Partja Budzi- łowicza wymaszerowała stamtąd przed dwiema godzinami. Pędząc świeżym śladem, sprawnik orszański dotarł wkrótce do wsi Pohostyszcza, leżącej już na samym krańcu powiatu, na pograniczu powiatu witebskiego. Tam we dworze, u obywatela Antoniego Pióry, odpoczywali właśnie powstańcy.
Było tam bowiem 50 należycie uzbrojonych i wyćwiczonych żołnierzy, pod wodzą sprawnika w randze podpułkownika, nadto zaś paruset chłopów prawosławnych, podburzonych w odpowiedni sposób przeciw powstańcom, jako przedstawicielom żywiołu „pańskiego". Walka była niedługa. Sprawnik podzielił swoją komendę na dwie części i ruszył do atalcu z obu stron dworu jednocześnie. Powstańcy, widząc, że są otoczeni, zebrali się dokoła ganku. Pierwszy strzał z ich szeregów zranił szeregowca moskiewskiego. Gdy jednak atak postępował naprzód, rzucili się, strzelając, przez ogród ku błotnistej rzeczce Olszance. Tam spuścili się do wąwozu i zaczęli strzelać. Po kwadransie takiej wymiany strzałów sprawnik zebrał swych żołnierzy i poprowadził ich na bagnety, poparty przez tłum chłopstwa. Opór dalszy był niemożebny. Powstańcy, rzuciwszy większą część broni do rzeki, poddali się. „Wzięto w niewolę — według raportu urzędowego') — 21, z których dwóch ciężko ranionych a jednego lekko, zabito sześciu'), kilku utonęło w rzece, a ośmiu lub dziesięciu dopłynęło do drugiego brzegu i zniknęło w lesie. Ze strony wojska zabito 2, jednego włościanina a drugiego parobka obywatela Szebeki; raniono 3 szeregowców bataljonu garnizonowego witebskiego".
Naczelnik wojenny powiatu orszańskiego, Ignacy Budziłowicz, dostał się wraz z innymi do niewoli. Przewieziono go do więzienia w Orszy i po dłuższem ś'edztvvie rozstrzelano tamże w dniu 9 września').
Nieco inny, choć również krwawy przebieg miało powstanie w sąsiadującym z powiatem poprzednim powiecie sieńskim, czyli sienneńskim. Zebrało się tu w d. 5 maja na folwarku Ślepcach u Tomasza Chmurowicza z górą stu ludzi, nad którymi dowództwo objął Walerjan Szlagier*). Nie posiadamy, niestety, niemal żadnych wiadomości o tym naczelnika powiatu sieńskiego, po za tem, że był przed wybuchem powstania rządcą w majątku Rafała Szebeki.
Істотнае значэнне маюць арт. 13 і 14, у якіх заканадаўча замацоўвалася
тэрытарыяльная цэласнасць дзяржавы, яе суверэнныя правы і адасобленнасць
(арт. 13) і адначасова забаранялася раздаваць чужаземцам дзяржаўную
маёмасць і пасады. У арт. 14 падкрэслівалася:
Прывілей Казіміра
Прывілей
Аўтар: Казімір Ягайлавіч
2 траўня 1447 году
Крыніца:
Цытуецца ў адпаведнасцi з тэкстам прывiлея, надрукаваным у выданнi: Акты, относящиеся к истории Западной России, собранные и изданные Археографическою комиссией (Далей - АЗР). Т. 1: 1340-1506. СПб., 1846, №61. С.73-77.
Вiшнеўскi А.Ф., Юхо А.Я. Гiсторыя дзяржавы i права Беларусi: У дакументах i матэрыялах (са старажытных часоў да нашых дзён). - Мн., 1998. - С. 43-46.
"...Також обецуем и слюбуем, иж в землях тых наших великого князьства земль, городов, мест а любо которых - колвек дедичьтв, у володение и в держание, а любо некоторыи вряды а любо чти, не маем дать в честь никоего чюжоземца, але только родичам тых земль наших предреченных Великого Княства Литовского дамо, и наши после будущии дадуть в держание и володенье.
А на свидетельство сего листа печать наша есть привешена. А деялося и дано через руце велеможного Михаила Кезкгайловича Здавилтовича, Великого Княства Литовского канцлера, в Вильни в день св. Жикгимонта в лето Божиа...".
Источник: https://pravo.by/pravovaya-informatsiya/pomniki-gistoryi-prava-belarusi/kanstytutsyynae-prava-belarusi/letapisy-gramaty-pryvilei-khii-khvi-st-st/gramaty-khv-khvi-stst-vyalikaga-knyastva-lito-skaga/pryviley-vyalikaga-knyazya-lito-skaga-kazimira-1447-goda/ – Национальный правовой Интернет-портал Республики Беларусь
интересная статья
От „русина“ к „благородному литвину“: трансформации исторического нарратива ВКЛ XVI в.
К я с т у т и с Г у д м а н т а с
Институт литовской литературы и фольклора
https://ror.org/050gfgn67
k.gudmantas@gmail.com
https://orcid.org/0000-0002-0571-8359
Комментариев нет:
Отправить комментарий