Пугавко В.Г. По поводу уклонения евреев от исполнения воинской повинности / [Вл. Пугавко]. — Вильна : Губ. тип., 1901. — 17 с.; 23.
в тексте "белорусс и литвин" - два отдельных народа.
Słownictwo polszczyzny gwarowej na Brasławszczyźnie
Аўтары: Janusz Rieger, Anna Stelmaczonek-Bartnik · 2014, s. 374
https://play.google.com/store/books/details/Janusz_Rieger_S%C5%82ownictwo_polszczyzny_gwarowej_na_B?id=9KJ-DwAAQBAJ
Prawostawnych było, starowierów było, potem ludzi mieszane. Lićwiny – wo tam, tamte dwie wioski, tam koło jeziora, tam, znaczy, młodzież rozmawia po rusku i po polsku gadała, choć i stara i po polsku i po rusku umieli, ale oni miedzy sobo po litewsku rozmawiali. Nu Adymi’aniszki, Baluszyński, Piatkuniszki
<... >
Nu to Zaborniki, taka koło Opsy niedaleko wioska, ta wioska nachodzi się on'a mien-dzy Pelikany i Dalekie – Zaborniki; on'a i teraz tam już i ot tam wszystko po litewsku ot. Potem koło Złota: takie wot Kumpini, Adymi'aniszki, teraz to już chyba tam on'i już nie umiejo, bo stare poumierali już, a w Kuźniach czy tak spotkało się koło kościoła – miedzy sobą po litewsku. O takie był[y] czasy, cztery wioski. A sama Opsa to wiencej po polsku tam. [Kiedy to było?] Nu to litewska ta rozmowa szła u jich tam i przy Polscy i po wojni. I teraz, może i teraz, chto jich wiedzo. Takie wioski Wajniuńcy, Zaborniki, nu Dryświaty to już po polsku. Widzy – tam już też polski.
Комментариев нет:
Отправить комментарий